Psychika
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Psychika (gr. ψυχή, psyche - dusza), termin odnoszący się do całokształtu procesów oraz dyspozycji niematerialnych, psychicznych człowieka. Indywidualna realizacja psychiki nazywana jest osobowością [potrzebne źródło].
Spis treści |
[edytuj] Krytyka
Istnieją opinie [potrzebne źródło], że "psychika" jest sztucznym tworem, abstrakcyjnym przedmiotem badań psychologii - nauki, której spójność jest również podawana w wątpliwość. Ontologiczny status psychiki też jest podawany w wątpliwość [potrzebne źródło].
[edytuj] Modele
Nie istnieje jeden, powszechnie przyjęty model psychiki.
- Według tradycyjnej psychologii akademickiej psychika obejmuje procesy poznawcze, emocje, procesy motywacyjne i osobowość przeciwstawiany procesom cielesnym (fizjologicznych).
- Zupełnie inny podział psychiki można odnaleźć w psychoanalizie: gdzie obowiązuje podział na biologiczne id i społeczne superego oraz część id wyróżnioną do kontaktów z superego i otoczeniem ego.
- Psychologia analityczna dzieli psychikę na dwa systemy: świadomość i nieświadomość [1].
Przypisy
- ↑ Ole Vedfelt: Kobiecość w mężczyźnie. Piotr Billig (tł.). Wyd. 2. Warszawa: ENETEIA Wydawnictwo Psychologii i Kultury, 2004, s. 17, seria: Biblioteka jungowska. ISBN 83-85713-46-8.
