Portal:Katolicyzm

Wiadomości

• 24 lipca 2010 - Papież określil zakres władzy abp. De Paolis mianowanego delegatem ds. Legionów Chrystusa^[1].
• 12 lipca 2010 - Zmarł Henryk Jankowski^[2].
• 3 lipca 2010 - Papież przyjął na audiecji prymasa Polski^[3].
• 25 czerwca 2010 - W poszukiwaniu dowodów pedofilii ze strony duchownych Kościoła katolickiego belgijska policja sprofanowala groby biskupów^{[4][martwy link]}. Śledczy znaleźli przy przeszukaniu poufne materiały z procesu pedofila Marca Dutroux^[5].
• 11 czerwca 2010 - Benedykt XVI odprawił na Placu św. Piotra w Rzymie Mszę świętą na zakończenie Roku Kapłańskiego^[6].
• 6 czerwca 2010 - Jerzy Popiełuszko został ogłoszony błogosławionym^[7].
• 4 czerwca 2010 – Rozpoczeła się podróż apostolska Benedykta XVI na Cypr^[8].

Zobacz więcej na Wikinews

Tydzień w liturgii diecezji polskich (2010)

• 29 lipca - Wspomnienie Marty
• 31 lipca - Wspomnienie Ignacego Loyoli
• 1 sierpnia - XVIII niedziela zwykła
• 4 sierpnia - Wspomnienie Jana Marii Vianneya
• 6 sierpnia - Święto Przemienienia Pańskiego
• 7 sierpnia - Wspomnienie Edmunda Bojanowskiego - w archidiecezjach: poznańskiej i wrocławskiej
• 8 sierpnia - XIX niedziela zwykła
• 9 sierpnia - Wspomnienie Teresy Benedykta od Krzyża

Artykuł tygodnia

Cyryl Bertram i siedmiu towarzyszy – męczennicy, pierwsze ofiary prześladowań religijnych poprzedzających wybuch hiszpańskiej wojny domowej, święci Kościoła katolickiego, zakonnicy.

Narastające konflikty społeczne na początku lat trzydziestych w Hiszpanii doprowadziły do fali prześladowań Kościoła katolickiego, która, włączając okres wojny domowej, pociągnęła za sobą liczne ofiary. W okresie tym zamordowano 12 biskupów, 4194 księży, 2365 zakonników, 283 zakonnice i setki tysięcy wiernych, a zniszczeniu uległo ponad 2000 świątyń.

Okres krwawych prześladowań religijnych przyniósł wyniesienie do chwały ołtarzy około 200 męczenników.

Mimo zagrożenia, jakie stwarzały rewolucyjne zamieszki w Asturii, nie opuścili szkoły i 5 października 1934 przeżyli atak na placówkę, w wyniku którego zostali uwięzieni w "domu ludowym". Grupę ośmiu zakonników, którzy jako jedni z pierwszych padli ofiarą prześladowań, łączy czas, miejsce śmierci i fakt oddania życia za wiarę, jak określił to w homilii, wygłoszonej w czasie Mszy św. kanonizacyjnej, Jan Paweł II, dla włączenia się w proces oddania świata Bogu za sprawą wiary w Chrystusa zmartwychwstałego:

aby Bóg był wszystkim we wszystkich[9].

Zamordowani zostali na cmentarzu miejskim w Turónie po północy 9 października 1934. Razem z nimi zginął spowiednik ks. Innocenty od Niepokalanego Poczęcia CP (Emanuel Canoura Arnau) (ur. 1887), który przebywał w szkole, by uczniowie mogli przystąpić przed pierwszym piątkiem miesiąca do sakramentu pokuty i pojednania.

Zobacz więcej...

Teologia moralna / Liturgika

Bractwo Kapłańskie Świętego Jana Marii Vianneya, Unia Świętego Jana Marii Vianneya, FSSJV - zgromadzenie kapłańskie zrzeszające tradycjonalistycznych duchownych z Ameryki Południowej.

Bractwo Kapłańskie Świętego Jana Marii Vianneya istniało w latach 1982-2002. Członkowie Bractwa nie uznawali niektórych postanowień Soboru Watykańskiego II. W szerszym znaczeniu stowarzyszenie obejmowało także osoby świeckie popierające cele zgromadzenia.

W 1988 roku przełożony zgromadzenia, biskup Antonio de Castro Mayer został ekskomunikowany przez Stolicę Apostolską za udział w konsekracji czterech biskupów Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X w Ecône.

W 1991 roku po śmierci Antoniego de Castro Mayera, Bractwo wybrało nowym przełożonym zgromadzenia, księdza Licinio Rangela, który został konsekrowany na biskupa bez zgody Stolicy Apostolskiej w São Fidélis przez trzech biskupów Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X czym ściągnął na siebie ekskomunikę latae sententiae.

15 sierpnia 2001 roku biskup Licinio Rangel w imieniu Bractwa Świętego Jana Marii Vianneya wystosował list, w którym zwrócił się do papieża Jana Pawła II z chęcią pojednania się z Kościołem rzymskokatolickim. 25 grudnia 2001 została zdjęta z niego ekskomunika^[10].

18 stycznia 2002 roku po publicznym akcie rekoncyliacji biskupa Licinio Rangela Bractwo zostało rozwiązane, a w jego miejsce powstała Apostolska administratura personalna Świętego Jana Marii Vianneya, której terytorium pokrywa się z rzymskokatolicką diecezją Campos w Brazylii.

Zobacz więcej...

Dogmatyka

Eucharystia, Wieczerza Pańska, Sakrament Ołtarza, Komunia Święta, Najświętszy Sakrament, z greckiego εὐχαριστία (eucharistía), czyli "dziękczynienie". Termin "komunia" pochodzi od łacińskiego communio (wspólnota) na pamiątkę ostatniego posiłku Chrystusa i przywołują "ucztę zaślubin Baranka" zapowiedzianą w Apokalipsie.

Sobór watykański II przypomniał, że msza św. jest sakramentem paschalnym – Chrystus pozostawił "sakrament miłosierdzia, znak jedności, węzeł miłości, ucztę paschalną, w której pożywamy Chrystusa, w której dusza napełnia się łaską i otrzymuje zadatek przyszłej chwały"^[11]. A więc Eucharystia nie jest sprawowaniem samej tylko zbawczej śmierci Chrystusa, ale także Jego przejścia (gr. pascha) ze śmierci do życia w zmartwychwstaniu, gdzie Chrystus jest Barankiem paschalnym, sprawiającym wyzwolenie duchowe wiernych uczestniczących w celebracji. Wyzwoleni z niewoli grzechu, wierni stają się wolni, aby kochać. To jest najważniejsze przykazanie Chrystusa (por. Ewangelia Jana 15,13-15), przekazane właśnie w trakcie pierwszej Eucharystii – Wieczerzy Pańskiej. Figurą i zapowiedzią wyzwolenia, które sprawia łaska Eucharystii, było wyjście Izraela z domu niewoli – z Egiptu, obchodzone w Judaizmie po dziś dzień w święcie Paschy poprzez wieczerzę sederową. W trakcie sprawowania Eucharystii dokonuje się przeistoczenie (transsubstancjacja) chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa. Termin ten wszedł do użycia w teologii katolickiej wraz z potrzebą uściślenia rozumienia Eucharystii jako sakramentu. Spory dotyczące znaczenia sakramentalnej obecności Chrystusa w Eucharystycznych postaciach rozpoczęły się stosunkowo późno, wraz z początkiem drugiego tysiąclecia. Po raz pierwszy powszechnie dotąd przyjmowaną prawdę o realnej obecności Chrystusa pod Postaciami Chleba i Wina ujął w sformułowanie dogmatyczne Sobór laterański IV (1215 r.). W Kościele rzymskokatolickim obrządku łacińskiego komunia wiernych udzielana jest z reguły pod jedną postacią – chleba, chociaż dozwolona jest komunia pod dwiema postaciami w małych grupach oraz, w pewnych okolicznościach, w celebracjach parafialnych^[12].

Zobacz więcej...

Zalążek miesiąca

Ecclesia de Eucharistia (łac. O Eucharystii w życiu Kościoła) - encyklika papieża Jana Pawła II sygnowana datą 17 kwietnia 2003.

Zobacz więcej...

Do sprawdzenia i rozwinięcia

Alojzije Stepinac • Bartłomiej Apostoł • Czesław Kaczmarek • Filozofia chrześcijańska • Fuga mundi • Kult maryjny • Maria z Nazaretu • Matka Boża z Guadalupe • Nawrócenie • Paul Marcinkus • Ojcowie Kościoła • Włócznia Przeznaczenia

• Zalążki artykułów: Lista artykułów w kategorii:Katolicyzm z szablonem {{Stub}}: (do rozwinięcia).
• Wersje przejrzane: Lista artykułów w kategorii:Katolicyzm, które wymagają ponownego oznaczenia.

Papież

Benedykt XVI Benedictus PP. XVI Joseph Ratzinger dewiza: Cooperatores Veritatis Współpracownicy prawdy data wyboru: 19 kwietnia 2005 data urodzenia: 16 kwietnia 1927 w Marktl am Inn, Niemcy

Biskup tygodnia

Zdzisław Fortuniak (ur. 21 lutego 1939 w Wieszczyczynie, koło Śremu) - polski biskup katolicki.

Został wyświęcony na prezbitera 26 maja 1963 roku przez Arcybiskupa Antoniego Baraniaka SDB.
10 kwietnia 1982 roku został mianowany biskupem tytularnym Tamagristy i biskupem pomocniczym archidiecezji poznańskiej. Konsekrowany na biskupa 9 maja 1982 roku w bazylice archikatedralnej w Poznaniu przez Arcybiskupa Jerzego Strobę. Wikariusz generalny archidiecezji od 1982 roku. W latach 1992-2003 był prepozytem Kapituły Metropolitalnej Poznańskiej.

Zaproponuj artykuł

Ilustracja tygodnia

Herb Józefa Kowalczyka

Zaproponuj ilustrację

Biblia

Pieśń nad pieśniami [PnP lub Pnp], Pieśń Salomona, (hebr. שיר השירים Szir Haszirim, gr. Ἆισμα ᾀσμάτων Asma asmaton, łac. Canticum Canticorum) – jedna z ksiąg dydaktycznych (mądrościowych) Starego Testamentu. Utwór o charakterze miłosnym, najczęściej interpretowany alegorycznie.

Księga składa się z sześciu pieśni, opisujących miłość Oblubieńca i Oblubienicy (którzy nazywają się nawzajem Salomonem i Sulamitką) w formie ich dialogu, komentowanego przez chór. Oblubienica opowiada o tym, jak na wpół śpiąc czekała na przyjście ukochanego. Gdy usłyszała pukanie i miłosne słowa zachęty udała, że szkoda jej znów ubierać się w suknię i brudzić umyte stopy. Gdy Oblubieniec włożył rękę przez otwór w drzwiach, by dotknąć jej ręki, ona podeszła do niego wkładając w gest podania dłoni całą swą miłość do niego. Jednak jej umiłowany źle ją zrozumiał i odszedł. Zaczęła go szukać, krzyczała w ciemność. Napotkana straż wzięła ją za uliczną prostytutkę, zaczęła ją bić, odarła z płaszcza i pokaleczyła. Zrozpaczona, prosiła jerozolimskie kobiety, by powiedziały jej ukochanemu o wielkości jej uczucia do niego. Oblubieniec w tym czasie zachwycał się urodą Oblubienicy. Na koniec stwierdził, że jest ona ideałem piękności, w utworze mówi: Cała piękna jesteś, przyjaciółko moja, i nie ma w tobie skazy (Pnp 4,7).

Pieśń trzecia przedstawiająca dzień wystawnego królewskiego wesela sprawia, że dwie początkowe pieśni mogą być postrzegane jako obraz narzeczeństwa. Oprócz wzajemnych zapewnień o miłości i zmysłowych porównań ukazany jest pewien rozwój bohaterów od przyjaźni i namiętności poprzez świąteczną ceremonię do prób i rozterek małżeńskich pieśni czwartej.

Zaproponuj artykuł

Zmiany

Tu możesz śledzić ostatnie zmiany w wybranych kategoriach:

Chrześcijaństwo - Katolicyzm

Do zrobienia

Crimen sollicitationis (zob. en:Crimen sollicitationis) • Kodeks Justyniański (Codex iuris civilis) • marsz ekspiacyjny • Misje ludowe • Oświadczenie z Winnipeg (zob. en:Winnipeg Statement) • Papieskie Dzieła Misyjne • Patriarcha ekumeniczny • Qui Pluribus • Ratum et Consummatum • Ryt aleksandryjski • Ryt antiocheński • Ryt chaldejski • Upadek człowieka • Władysław Zązel • Życie religijne

1. ↑ Publikacja dokumentów określających szeroki zakres władzy papieskiego delegata dla Legionistów Chrystusa (pol.). Radio Watykańskie, 2010-07-24. [dostęp 28 lipca 2010].
2. ↑ Zmarł ks. Henryk Jankowski (pol.). Radio Watykańskie, 2010-07-13. [dostęp 13 lipca 2010].
3. ↑ Prymas Polski u Ojca Świętego (pol.). Radio Watykańskie, 2010-07-03. [dostęp 4 lipca 2010].
4. ↑ Watykan protestuje przeciw profanacji grobów w arcybiskupstwie Belgii (pol.). Gazeta Wyborcza, 2010-06-25. [dostęp 27 czerwca 2010].
5. ↑ Osłupiające znalezisko w piwnicach belgijskiej kurii (pol.). Gazeta Wyborcza, 2010-07-07. [dostęp 2010-07-08].
6. ↑ Papież wzywa kapłanów do odkrycia wielkości swego powołania (pol.). ekai.pl, 2010-06-11. [dostęp 11 czerwca 2010].
7. ↑ PAP: Ks. Popiełuszko ogłoszony błogosławionym (pol.). Google News, 2010-06-06. [dostęp 6 czerwca 2010].
8. ↑ Wizyta na Cyprze: pielgrzymka do korzeni chrzescijaństwa (pol.). Radio Watykańskie, 2010-06-04. [dostęp 6 czerwca 2010].
9. ↑ Jan Paweł II. Królowanie Chrystusa objawiło się w ich życiu. (Homilia papieska wygłoszona podczas Mszy św. kanonizacyjnej.. „L'Osservatore Romano”. Numer 2 (220) 2000. Mario Agnes – redaktor naczelny. ISSN 1122-7249 (pol.). 
10. ↑ Jan Paweł II. List papieski do bpa Licinio Rangela i Unii Świętego Jana Marii Vianneya.
11. ↑ Sobór Watykański II, Konstytucja o liturgii świętej "SACROSANCTUM CONCILIUM", 47
12. ↑ Ogólne Wprowadzenie do Mszału Rzymskiego, 284-287